Zeeuwse Vrouwen Vieren 100 Jaar Kiesrecht
 

Narcissen centraal bij viering 100 jaar vrouwenkiesrecht

Draag op 8 maart allemaal een narcis. Dat is de vraag van de organisaties die op die dag grootschalig 100 jaar vrouwenkiesrecht in Zeeland vieren. Aan die narcissen kleeft een bijzonder verhaal, dat van Emma Bergsma uit Zoutelande. Zij schreef in 1918 het gedicht ‘Narcissen’, waarin zij de herrijzenis van de ‘donk’re bollen’ tot ‘juichend geel’ vergeleek met de gedrevenheid en de vreugde van de Suffragettebeweging. Het gedicht werd immens populair, en regelmatig herdrukt, terwijl Emma Bergsma in 1924 als eerste vrouw plaatsnam in de Zeeuwse Provinciale Staten.De viering van 100 jaar vrouwenkiesrecht bestaat uit drie delen. Een lezing door prof. Leyenaar, auteur van ‘De Hoogste Tijd’ op 7 maart in de Drukkerij in Middelburg. Vervolgens, op 8 maart (wereldvrouwendag) een vertoning van de film Suffragettes. Daarna een bijeenkomst met aandacht voor de geschiedenis, muziek en gesprekken met vrouwen die politiek actief zijn. Dat zijn er, volgens de organisatie, nog veel te weinig – maar 29 % van de kandidaten voor de Provinciale Statenverkiezingen is bijvoorbeeld vrouw. De boodschap vanuit het Zeeuws Vrouwenplatform, de Soroptimisten, de Donna’s en de rest van de organisatie is dan ook: “Marco Borsato zong ooit: ‘Vandaag is rood’, maar op wereldvrouwendag moeten wij daar eigenlijk van maken ‘Vandaag is geel’. Daarmee vieren wij wat vrouwen kunnen betekenen in de politiek – 100 jaar geleden, maar ook hier en nu”. 


Gedicht 'Narcissen' van Emma Bergsma

Emma Bergsma uit Zoutelande – die in 1924 het eerste vrouwelijke lid van de Provinciale Staten zou worden – speelde een belangrijke rol in de communicatie van de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht op nationaal niveau. Niet alleen sprak zij op landelijke congressen, maar ze schreef ook enkele stukken die door de Vereeniging door het hele land verspreid werden. Haar meest bekende gedicht was ‘Narcissen’, dat zij schreef ter viering van het vrouwenkiesrecht in 1918. In dit stuk gebruikt ze de symboliek van de narcis om de gedrevenheid en vreugde van de suffragettebeweging te omschrijven. Geel was de kleur van de suffragettebeweging en de beweging werd gezien als een nieuw begin: zoals narcissen de komst van de lente aankondigen.

Narcissen

Oh, juichend geel van stralende narcis! 
Wat wond’re schoonheid doet gij rond mij bloeien, 
Hoe vult gij heel ‘t vertrek met zonnegloeien, 
Of ied’re bloem een gouden zonne is! 

Hoe troostte ‘k mij zoolang in uw gemis!... 
Maar fier komt weer uw ranke steel ontgroeien 
Aan duist’re aard, nu lauwe windjes stoeien 
En dart’lend vieren uw herrijzenis! 

O, donk’re bol, hoe stijgt uw staag verlangen, 
Uw nooit gestilde drang naar ‘t licht der zon 
In gouden droom van licht, uw hart ontzweefd…. 

Ach! dat ik, gouden bloem, uitjuub’len kon 
In stralenweelde, schaat’rend blijde zangen 
Het lichtverlangen, dat diep in mij beeft! 

E. Bergsma, Zoutelande -1918